@article {448,
	title = {De realisatie van gevulde pauzes in L1-Nederlands en L2-Engels},
	year = {2018},
	publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen},
	address = {Amsterdam, The Netherlands},
	abstract = {Binnen talen bevatten de pauzemarkeerders {\textquoteleft}uh{\textquoteright} en {\textquoteleft}um{\textquoteright} waardevolle informatie voor forensische sprekervergelijkingen (e.g. Braun \& Rosin, 2015; Hughes et al., 2016). Volgens Clark en Fox Tree (2002) nemen sprekers hun pauzemarkeerders vaak mee van de eerste (L1) naar de tweede taal (L2). Dit voorspelt dat pauzemarkeerders in L1 en L2 forensisch met elkaar vergeleken kunnen worden. Moedertaalsprekers van verschillende talen gebruiken pauzemarkeerders echter verschillend (De Leeuw, 2007; Wieling et al., 2016), wat suggereert dat geoefende L2-sprekers hun gebruik aanpassen.

We onderzochten pauzemarkeerders in spontane spraak van twintig Nederlandse studentes in zowel L1-Nederlands als L2-Engels (minimaal B1-niveau ERK/CEFR; Quen{\'e} et al., 2017). De vraag was hoe deze sprekers {\textquoteleft}uh{\textquoteright} en {\textquoteleft}um{\textquoteright} produceren in beide talen, en hoe vergelijkbaar de realisaties zijn betreffende zowel de proportie uh:um als de fonetische vorm. 

Overeenkomstig Nederlandse versus Engelse moedertaalsprekers (De Leeuw, 2007; Wieling et al., 2016) gebruikten de onderzochte sprekers in het Nederlands twee keer zo vaak {\textquoteleft}uh{\textquoteright} als {\textquoteleft}um{\textquoteright}, terwijl ze in het Engels beide vormen ongeveer even vaak gebruikten. Daarnaast lieten formantmetingen zien dat de centrale klinker in L2-Engels meer open en naar achteren gerealiseerd werd dan in L1-Nederlands. In de presentatie bespreken we tenslotte mogelijke gevolgen voor forensische sprekervergelijkingen.

Referenties
Braun, A., \& Rosin, A. (2015). On the speaker-specificity of hesitation markers. In Proceedings of the 18th International Congress of Phonetic Sciences, Glasgow (pp. 10-14).
Clark, H. H., \& Fox Tree, J. E. (2002). Using uh and um in spontaneous speaking. Cognition, 84(1), 73-111.
Hughes, V., Wood, S., \& Foulkes, P. (2016). Strength of forensic voice comparison evidence from the acoustics of filled pauses. Journal of Speech, Language and the Law, 23(1), 99-132.
De Leeuw, E. (2007). Hesitation markers in English, German, and Dutch. Journal of Germanic Linguistics, 19(2), 85-114.
Wieling, M., Grieve, J., Bouma, G., Fruehwald, J., Coleman, J., \& Liberman, M. (2016). Variation and change in the use of hesitation markers in Germanic languages. Language Dynamics and Change, 6(2), 199-234.
Quen{\'e}, H., Orr, R., \& Leeuwen, D. van (2017). Phonetic similarity of /s/ in native and second language: Individual differences and learning curves. Journal of the Acoustical Society of America, 142(6), 519-524.
},
	author = {Meike de Boer and Willemijn Heeren}
}
